Przydatne drewno

W wielu miejscach Polski ekologiczne domy z drewna nadal stanowią popularny element wiejskiego krajobrazu - często można je spotkać w rejonach południowych oraz poza miastem Suwalszczyzny jak i Podlasia. Głównie w tym ostatnim rejonie domy z drewna nawiązują swoim stylem do charakterystycznego drewnianego budownictwa. Dawne podlaskie budowle posiadały konstrukcję zrębową, która polegała na wznoszeniu kolejnych warstw wybranych belek, łączonych na drewniane klocki, określane "teblami" lub "tyblami" i uszczelnianych na własne pióro (narożniki domów, charakterystyczne węgły – były łączone na złącza ciesielskie). Niższa warstwa – charakterystyczna podwalina - była kładziona na głazach narożnych, pomiędzy którymi wkładało się pozostałe kamienie. Ściany budowano z bali okrągłych, zdarzało się, że stosowano metodę sumikowo-łątkową (do budowy były w tamtych czasach wykorzystywane ścięte charakterystycznie strugane bale). Odstępy między belkami chroniono mchem jak również przy użyciu sznurów, pakuł lub pozostałości. W niezwykle intrygujący sposób budowano okna. Były one wycinane w zrębie na szerokość 3 bali, charakteryzowały się więc określonymi wymiarami (50 x 50 cm) i, co warto zauważyć, nie były wcale użytkowane. Kształt dachu miał szczególnie długą formę dachu dymnikowego, popularnego dla czasów, w których wznoszono kurne chaty. Oczywiście, współczesne domki z drewna bali różnią się w ważniejszych rozwiązaniach konstrukcyjnych od XIX-wiecznych popularnych domostw, jednak podstawowa metoda ich powoływania do życia jest porównywalna z metodą użytkowaną w zeszłych stuleciach. Zmienił się głównie sposób utrzymywania temperatury budynków. W obecnych czasach ociepla się ściany od wewnątrz wełną mineralną, a bale wydziela się przekładkami z określonego materiału.

Create A Free Website With WebStarts.com